Kirol osasungarria: eta loa?

Lincoln (Montana-USA), 02:30 AM

Great Divide Mountain Bike Route-ko oporretan Lachlan Morton txirrindulari australiarrarekin bat egin nuen. Lachlanek esan zidan oso oroitzapen ona zuela Donostiako Itzulia eta Klasikoan parte hartu izanaz.

Lachlan errekor berri baten bila ari zen. Niri 6 aste kostatu zitzaidan, Lachlani 12 egun, 12 ordu, 21 minutu.

Lachlan ni baino askoz azkarrago ari zen pedalei eragiten, eta are gutxiago lo egiten zuen. Gau hartan, 23:00etan, nire kanpin-denda erosoan sartu nintzen, koltxoneta bigun baten gainean, eta biderako banana batekin eta sweet dreams batekin agurtu nuen, Lachlan bere bibak zorroan sartzen zen bitartean. 02:30ean txiza egitera jaiki eta Lachlan bazihoala ohartu nintzen, eta une horretakoa da post honetako argazkia.

Jarraian, Lachlanen abenturaren bideoa ikus dezakezue.

Duela lau urte, sarrera hau argitaratu nuen, beste herrialde batzuetan egiten den tratamendu bateratua aipatuz: loa, jarduera fisikoa eta portaera sedentarioak. Agian bide bera jarraituko da Mugiment Ekintza Planean.

Lo-gabetzea ohikoa da iraupen luzeko kirol-probetan. Harritu egiten nau lehiatzen diren bitartean txirrindularien haluzinazioei buruz hitz egiten den normaltasunak. Pedalei eragiten dieten bitartean istripua izateko arriskua alde batera utzita, etorkizuneko osasun mentalean zer eragin izango duen galdetzen diot neure buruari.

Construyendo Ultraciclismo podcast-ean, atal bat eskaini zitzaion ultradistantziak osasunean dituen ondorioei, eta bi medikuk parte hartu zuten.

Ondoren, podcastaren Telegrameko kanalean komentatuko genuen. Nire kezka azaldu nuen, eta David Riba medikuak bere iritzia azaldu zuen:

Bon dia Mikel,

Entiendo en parte la preocupación que manifiestas en cuanto a las consecuèncias que puedes tener la privacion de sueño a largo termino en ultrafondistas...

Yo soy medico de família simple....que trabajo en un pueblo del Pirineo leridano y quiza no tengo mucho conocimiento del tema, aun así, la perspectiva de 20 años de profesion y un sentido comun critico me ofrecen una visión que puede ser útil para los seguidores de este podcast.

Mi impresion és que el cuerpo, en general, necesita orden en cuanto a comidas, descanso y trabajo....cuanto mas orden mas equilibrio. Este argumento no va en contra del desequilibrio puntual...la naturaleza en general, siempre tiende al equilibrio...no pasa nada si no comemos cuando tenemos hambre, no bebemos cuando tenemos sed o no descansamos cuando tenemos sueño...el cuerpo sabe adaptarse...

Las alucinaciones són un símptoma de fatiga cerebral...igual que tener hambre es un símptoma de ayuno... Simplemente hemos de tener en cuenta las alucinaciones como una alarma de que hay que descansar...

Si esto a la llarga puede tener consecuèncias serà muy difícil de demostrar...habria que hacer la pregunta al revés...

El descanso organizado y garantizado (sea como sea) garantiza no tener problemas emocionales o neurològicos. largo termino?

La respuesta a esta cuestion és igual de difícil de demostrar que la primera...bajo mi humil criterio no dormir ocasionalmente hasta el extremo de alucionar no deberiq tener consecuèncias a largo termino, creo que no se puede demostrar,... Ahora bien, eso no implica que lo tenga que aconsejar...la prudència es evitarlo en la media de lo posible y dar importància a las alucinaciones sin obviarlas?

Davidek dio ez duela asko ezagutzen gaia, nik are gutxiago, baina sentitzen dut (sentipen soila dut, baieztatzeko moduko argudio sendorik gabe) etorkizunean oso bestelakoa izango den errealitate baten aurrean gaudela.

Gero eta ebidentzia gehiago dago etorkizuneko osasun mentalaren eta loaren kalitatearen arteko loturari dagokionez. Gorputza bere onera itzul daiteke, baita esfortzu handitik egokitzapenak lortu ere, baina, itxuraz, kalte neuronala konponezina da. Lan honetan aipatzen ari garen gaia aztertu zen, eta honela laburbildu:

The popularity of ultra-endurance cycling is increasing. Amongst race participants, sleep deprivation and periods of intermittent or acutely short sleep are common. Scientific research has typically focussed on the physiological or competitive performance based impact of these sleep-related paradigms. However, there is limited evidence about the mental health effects of sleep patterns in ultraendurance cycling, despite established links between sleep deprivation and psychiatric and psychological issues. Methods: We conducted a narrative review synthesising extant empirical literature about sleep deprivation in ultra-endurance cycling. Results: Based on our search criteria, seven papers were identified discussing sleep patterns in ultra-endurance races. Each of these indicate that sleep deprivation is a prominent aspect of ultra-endurance competitions, with varying implications for riders. Discussion: Using these findings, we highlight the possible mental health consequences of sleep deprivation in these races, with reference to general scientific literature and other ultraendurance sports. We also advocate for increased knowledge exchanges, regulatory emphasis, and additional research. Conclusion: Sleep deprivation and extreme sleep patterns are a substantial issue in elite-level cycling competitions, raising potential mental health concerns.

More attention to this topic is necessary amongst organisers, participants, researchers, and community-level platforms, like the Global Cycling Network.

Nire aitona-amonen belaunaldian gizon askok likoreak edaten zituzten gosarian. Nire haurtzaroan ume askok gaseosa ardoarekin edaten zuten otorduetan eta postrerako kina. Institututik bota ninduten leihoa ixteari uko egiteagatik irakasleak bere Farias erretzen zuen bitartean ikasgelan. Pediatrak erretzen zuen bitartean artatzen gintuen. Hori guztia normaltasunez ikusten zen bere garaian. Urte batzuk barru, gauza bera pentsatuko al dugu kiroleko lo-gabetzeaz?

Ez dakit, baina uste dut arrisku potentzialaren berri eman behar dugula. Daviden argumentu honek ez nau konbentzitzen: El descanso organizado y garantizado (sea como sea) garantiza no tener problemas emocionales o neurològicos. largo termino?

Pertsona aktiboa izateak, dieta orekatua izateak edo harreman sozial onak izateak ez du bermatzen etorkizunean patologiarik izango ez dugunik, baina gomendatzen dugu. Ez genuke gauza bera egin behar loarekin?

Euskadiko Jarduera Fisikoari eta Kirolari buruzko martxoaren 30eko 2/2023 Legeak kirol-jarduera jakin batzuk debekatzea aurreikusten du, pertsonen osasuna babesteko beharrari lotutako interes publikoko arrazoiengatik. Nire ustez, aztertzen ari garen arazoak ez du debekurik eskatzen, baina bai hau bezalako konponbideak. Ultraziklismoa, kirol guztia bezala, bere balantze globalean, oso ekarpen positiboa da pertsonen eta gizarte osoaren osasunerako. Hala ere, sor ditzakeen ondorio negatiboak saihesten saiatu behar dugu, baina ezin dugu ahaztu arazorik garrantzitsuena ez dela kirola, baizik eta jarduera fisikorik eza.